Na zebraniu służby odbywającym się w tygodniu od 6 stycznia 2003 roku Świadkowie Jehowy usłyszeli przemówienie "Pomoc w przestrzeganiu Bożego prawa co do krwi". Co ciekawego dowiedzieli się z tego wykładu?

Z rozesłanych przez Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy (WTS) odpowiednich instrukcji do zborów dowiadujemy się, że polityka uśmiercania dzieci będzie nam towarzyszyła i w tym roku. Oto dowody:

Na początek miła wiadomość – WTS potwierdziło swoje odejście od przymusowego wypełniania "Oświadczeń dla służby zdrowia".

A był jakiś przymus? Formalnie nie, ale zobaczmy:

W Naszej Służbie Królestwa ze stycznia 1997 roku na stronie 2 czytamy:

"Po tym zebraniu WSZYSCY ochrzczeni głosiciele otrzymają 'Oświadczenie dla służby zdrowia' i EWENTUALNIE 'Kartę identyfikacyjną' dla każdego nieochrzczonego małego dziecka. (...) Wypełnione 'Oświadczenie' TRZEBA przynieść na najbliższe zborowe studium książki, po którym prowadzący DOPILNUJĄ, żeby zostało podpisane, poświadczone i opatrzone datą. (...) Jeżeli kogoś nie było na tym zebraniu, prowadzący studium książki lub inni starsi POMOGĄ MU wypełnić dokument na najbliższym zebraniu służby, aby WSZYSCY ochrzczeni głosiciele mieli prawidłowo wypełnione i podpisane 'Oświadczenia'".

W następnym roku dość zagadkowo złagodzono takie stanowcze "zachęty". W "NSK" ze stycznia 1998 roku na stronie 2 czytamy na przykład tak:

"Po tym zebraniu ochrzczeni Świadkowie będą mogli otrzymać, JEŚLI SOBIE TEGO ŻYCZĄ, 'Oświadczenia dla służby zdrowia' i EWENTUALNIE 'Kartę identyfikacyjną' dla każdego nieochrzczonego małego dziecka".

Niemniej nieco dalej zawarto sugestię, żeby jednak takie 'Oświadczenie' wypełnił każdy ŚJ podtrzymano zwrotem:

"Wypełnione 'Oświadczenie' przynieśmy na najbliższe zborowe studium książki, po którym prowadzący DOPILNUJĄ, żeby zostało podpisane, poświadczone i opatrzone datą".

Rok kolejny przyniósł dodatkową "zachętę":

"Prowadzący studium książki powinien sporządzić listę kontrolną, żeby mieć PEWNOŚĆ, IŻ WSZYSCY w jego grupie otrzymali potrzebną pomoc" (NSK, styczeń 1999, s.2).

Niby przymusu nie było, ale jednak na plecach czuło się subtelny oddech czujnych starszych...

Zatem schemat był prosty – do końca roku 1997 wszyscy ochrzczeni głosiciele mieli otrzymać „Oświadczenie”, a starsi mieli dopilnować by każdy je wypełnił i podpisał. Ale od tego roku WTS zaczęło wyrażać się w tej materii bardziej „oględnie”. Dlaczego?

Czyżby wpływ na to miały procesy przed Europejską Komisją Praw Człowieka? Najprawdopodobniej tak.

Co do „Kart identyfikacyjnych”, przymusu nie było – można je było dostać „ewentualnie”. Zapewne i to miało związek ze świeżą sprawą w Bułgarii, kiedy to WTS zobowiązało się nie robić jakichkolwiek nacisków na dorosłych Świadków oraz na ich nieletnie dzieci w kwestii krwi ( http://hudoc.echr.coe.int/Hudoc1doc/hedec/sift/3641.txt lub http://www.ajwrb.org/bulgaria/report.shtml ).

Jak wiadomo, właśnie w roku 1997 Watchtower Society w tzw. „sprawie Bułgarskiej” uroczyście zobowiązało przed Europejską Komisją Praw Człowieka w Strasburgu do przestrzegania ugody pomiędzy WTS a rządem Bułgarii. Oto pewne wyjątki z tego dokumentu:

The Government state that the distribution to children of forms for the refusal of blood transfusion and of other religious materials without the consent of the parents is an unlawful practice which infringes public health and the rights and freedoms of others. (…) Furthermore, their doctrine does not have respect for the value of human life as it requires to refuse blood transfusions even when this would bring death.

(…) As regards the alleged unlawful activities of Jehovah's Witnesses with children the applicant association submits that children cannot become members of the association but only participate, together with their parents, in the religious activities of the community. As regards a "pioneer card" issued to a Ms. V., the applicant association explains that the card was issued when Ms. V. was 16 years old and could assume some civil obligations herself. Also, Ms. V.'s card prohibiting blood transfusion aims at "informing the medical professionals [of the parents' religious stand], and not at imposing on them a certain medical practice."

In respect of the refusal of blood transfusion, the applicant association submits that while this is part of the religious doctrine of Jehovah's Witnesses, its acceptance depends on the personal choice of the individual concerned. There are no religious sanctions for a Jehovah's Witness who chooses to accept blood transfusion. Therefore, the fact that the religious doctrine of Jehovah's Witnesses is against blood transfusion cannot amount to a threat to "public health", every individual being free in his or her choice.(kursywa nasza)

The applicant association also contends that blood transfusion can be very dangerous, because of contamination. Furthermore, referring to publications and research of medical professionals, the applicant association submits that surgery and other medical treatment can be effected successfully without resort to blood transfusion. Moreover, there are several hospitals in Bulgaria which apply surgery without blood transfusion. Also, the applicant association submits that the Court has already dealt with this issue in Hoffmann v. Austria (Eur. Court HR, judgement of 23 June 1993, Series A no. 255-C).

II. Concerning the position of Jehovah's Witnesses on blood, the petitioner undertakes to draft a statement which will become part of the bylaws of Jehovah's Witnesses of Bulgaria, in view of their registration, stipulating that:

2.1 - Jehovah's Witness patients resort to the use of the medical system for themselves and their children; each member having the right to make use of this [medical system] freely at their own discretion, without any controls or sanctions on the part of the petitioner; (kursywa nasza)

2.2 - acting according to the Bulgarian health legislation, the Christian Association of Jehovah's Witnesses in Bulgaria undertakes to respect the application of said legislation, which comprises:

2.2.1 - to not furnish an advance medical directive refusing blood transfusions to minor persons; [this means that baptized and unbaptized minors will be prohibited from carrying a no-blood card]

2.2.2 - concerning persons who have achieved the age of majority, in observing the dispositions of said legislation recognizes that each individual retains the freedom of choice.

- Application No. 28626/95 by Khristiansko Sdruzhenie "Svideteli na Iehova" (Christian Association Jehovah's Witnesses) against Bulgaria

Po polsku brzmi to mniej więcej tak:

Rząd oświadczył, że rozprowadzanie wśród dzieci formularzy dotyczących odmowy transfuzji krwi czy innych materiałów o treści religijnej bez zgody rodziców jest praktyką bezprawną, która stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego oraz praw i wolności innych. (…) Ponadto, ich doktryna nie ma szacunku dla wartości ludzkiego życia, jako że wymaga ona odmowy transfuzji krwi, nawet kiedy to doprowadziłoby do śmierci.

(…) Ze względu na domniemany bezprawny wpływ Świadków na dzieci reprezentant stowarzyszenia oznajmił, że dzieci nie mogą być członkami stowarzyszenia lecz jedynie uczestniczą, razem ze swoimi rodzicami, w religijnej działalności społeczności. Co do "karty pioniera" wydanej pannie V., reprezentant stowarzyszenie wyjaśnił, że karta została wydana, kiedy panna V. miała 16 lat i mogła podejmować pewne cywilne decyzje. Poza tym, celem posiadana przez pannę V. dokumentu zakazującego transfuzji krwi było "poinformowanie pracowników służby zdrowia [o religijnych poglądach rodziców], a nie narzucanie im określonych praktyk medycznych".

W związku z odmową transfuzji krwi, reprezentant stowarzyszenia podkreślił, że jeśli chodzi o tą część religijnych doktryn Świadków Jehowy, to jej akceptacja zależy od osobistego wyboru zainteresowanej jednostki. Nie istnieją żadne religijne sankcje są dla Świadka Jehowy, kto zdecyduje się zaakceptować transfuzję krwi. Dlatego fakt, że religijna doktryna Świadków jest przeciwna transfuzji krwi nie może wynosić zagrożenia dla "zdrowia publicznego", gdyż każda osoba ma w tej sprawie wolny wybór (kursywa nasza).

Przedstawiciel stowarzyszenia stwierdził także, że ze względu na zakażenia bakteryjne, transfuzja krwi może być bardzo niebezpieczna. Ponadto, nawiązując do różnych publikacji i specjalistycznych badań przeprowadzanych w medycynie, reprezentant stowarzyszenia podkreślił, iż operacje i inne zabiegi medyczne mogą być z powodzeniem wykonywane bez uciekania się do transfuzji krwi. Co więcej, w Bułgarii istnieją szpitale, w których wykonuje się zabiegi chirurgiczne bez transfuzji krwi. Oprócz tego, przedstawiciel stowarzyszenia zwrócił uwagę, że Trybunał zajmował się już takim zagadnieniem w sprawie Hoffmann v. Austria (Eur. Court HR, judgment of 23 June 1993, Series A no. 255-C).

II. Odnośnie stanowiska Świadków Jehowy co do krwi, wnioskodawca zobowiązuje się dodać do swojego statutu stwierdzenie, które stanie się częścią statutu Świadków Jehowy w Bułgarii, związany z ich rejestracją, i określające iż:

2.1 - Będący Świadkami Jehowy pacjenci poddadzą się systemowi opieki zdrowotnej, zarówno sami, jak i ich dzieci; każdy członek ma prawo poddać się temu [systemowi opieki zdrowotnej] swobodnie według własnego uznania, bez jakiejkolwiek kontroli czy sankcji ze strony wnioskodawcy; (kursywa nasza)

2.2 - działając zgodnie z bułgarskim prawodawstwem w sprawach medycznych, Chrześcijańskie Stowarzyszenie Świadków Jehowy w Bułgarii zobowiązuje się przestrzegać wymaganych przez nie ustaw, które obejmują:

2.2.1 - nie zaopatrywania osób nieletnich w dyrektywy zawierające odmowę transfuzji; [oznacza to, że ochrzczonym i nieochrzczonym osobom nieletnim zakaże się posługiwania oświadczeniami o krwi];

2.2.2 – co zaś tyczy się osób, które osiągnęły pełnoletniość, w zachowywaniu przepisów powyższej normy prawnej uwzględnia się wolność wyboru jednostki.

Jednak w roku 2001 (zapewne po fali protestów i szoku wywołanego przez zezwolenie na "przyjmowanie poszczególnych frakcji krwi" – Strażnica z 15 czerwca 2000 roku), Ciało Kierownicze chcące załagodzić napięcie nie naciskało już na konieczność posiadania druków:

"Po tym zebraniu ochrzczeni głosiciele BĘDĄ MOGLI [czyli: jeśli mają takie pragnienie] otrzymać ‘Oświadczenie dla służby zdrowia’ i EWENTUALNIE ‘Kartę identyfikacyjną’ dla każdego nieochrzczonego dziecka" (NSK, styczeń 2001, s.2).

Podobnie w roku 2002, kiedy WTS wprowadziło „Dyrektywy i pełnomocnictwo w sprawie leczenia”, skupiono się raczej na korzyściach wynikających z wypełnienia i noszenia tych dokumentów niż na samej obowiązkowości takich działań. W szkicu „Odnoszenie pożytku z życzliwych postanowień” czytamy:

"Wypełnienie zarówno ‘Oświadczenia dla służby zdrowia’, jak i dokumentu ‘Dyrektywy’ jest najlepszą ochroną przed niechcianą transfuzją. Warto się poważnie zastanowić, jakie następstwa może pociągnąć za sobą brak przygotowania na nagłą interwencję medyczną, zwłaszcza u osób, które mają niewierzących członków rodziny. (...) Po podjęciu świadomej decyzji wypełnij zarówno ‘Oświadczenie dla służby zdrowia’, jak też ‘Dyrektywy i pełnomocnictwo w sprawie opieki zdrowotnej’, aby zapewnić sobie najlepszą ochronę. ZACHĘCAMY, by z tym nie zwlekać".

Mając w pamięci dotychczasowe stanowisko WTS, zapoznajmy się teraz z aktualnymi radami "niewolnika".

W szkicu przemówienia: "Pomoc w przestrzeganiu Bożego prawa co do krwi" (styczeń 2003) czytamy:

"Po zakończeniu zebrania każdy ochrzczony głosiciel będzie mógł otrzymać 'Oświadczenie dla służby zdrowia', JEŚLI CHCE Z NIEGO SKORZYSTAĆ."

W porządku, to już znamy od roku 1998. Jaka więc nowość?

Po pierwsze taka, że nadzorcy zborowego studium książki nie będą już dopilnowywać, żeby WSZYSCY ochrzczeni Świadkowie mieli wypełnione "Oświadczenia". Do tej pory było tak, że niby obowiązku nie było, ale nadzorcy grup książki wywierali subtelny nacisk, aby każdy ŚJ takie "Oświadczenie" wypełnił i podpisał w obecności świadków, zaciekle go potem broniącymi przed lekarzami, którzy "ubzdurali" sobie, że koniecznie trzeba mu krew przetoczyć.

Teraz odchodzimy od tego schematu - wypełnienie "Oświadczenia" to czysto osobista sprawa, a zatroskanemu w tej kwestii nadzorcy możemy tylko pozazdrościć, że w natłoku tylu innych zajęć znajduje też czas na zajmowanie się sprawami, które w ogóle go nie dotyczą, ani dotyczyć nie powinny.

Jednak najbardziej zatrważającą zmianą jest stanowisko wobec dzieci.

Jak zauważyliśmy, dotychczas WTS traktowało wypełnianie "Kart identyfikacyjnych" jako ewentualność - coś, co stanowi nienaruszalną i suwerenną dziedzinę wolnej woli rodziców.

Ale uwaga - od teraz będzie inaczej:

"Karta identyfikacyjna. Karta ta pozwala zidentyfikować nieletnie, nieochrzczone dzieci Świadków Jehowy. Zawiera informacje umożliwiające szybki kontakt z rodzicami oraz taktownie wyjaśnia, że chcecie leczyć dziecko bez użycia krwi. Dziecko ZAWSZE POWINNO mieć tę kartę przy sobie."

Nie ma już "ewentualnego" otrzymania i wypełnienia "Karty identyfikacyjnej", od teraz ma ono mieć ją zawsze! Czyżby pamięć o cytowanym już oświadczeniu złożonym przed Trybunałem Europejskim odeszła do lamusa? A może to wina jakichś zmian w Komitetach Ciała Kierowniczego, którego nowi członkowie nie doczytali uroczystych oświadczeń poprzedników?

Niemniej fakt pozostaje faktem: Od roku 2003 dorośli nie muszą wypełniać swoich ‘Oświadczeń’, ale dzieci TAK!

Jednak to nie wszystko, czego WTS oczekuje od naszych dzieci:

"Młodzi chrześcijanie powinni nie tylko mieć przy sobie 'Kartę identyfikacyjną', ale też umieć wyraźnie i stanowczo uzasadnić, dlaczego z przyczyn religijnych zdecydowanie odmawiają przyjęcia krwi."

WTS żąda rzeczy niemożliwej.

Tej irracjonalnej doktryny nie są w stanie wytłumaczyć dorośli i wieloletni ŚJ, a co dopiero nieletnie dzieci.

Co np. powie dziecko ŚJ, kiedy lekarz lub sędzia zapyta je dlaczego wolno przyjmować WSZYSTKIE składniki osocza oddzielnie (nawet jednocześnie), ale razem już nie?

Albo niech dziecko ŚJ wytłumaczy w sposób udowodniony naukowo, że transfuzja krwi jest tym samym co zakazane w Biblii spożywanie krwi? (Niech to zresztą wyjaśni ktokolwiek).

W przeszłości WTS argumentowało, że transfuzja krwi jest niewłaściwa, bo jest odpowiednikiem spożywania krwi:

"Za każdym razem, kiedy w Piśmie Świętym wspomina się o zakazie co do krwi, wiąże się to z przyjmowaniem jej jako pokarmu, a wobec tego dotyczy on nas o tyle, o ile chodzi w danym wypadku o pożywienie" (Strażnica nr 10 z 1961 roku "Pytania czytelników"; wyd. ang. Sept. 15, 1958, p.575)

WTS powoływało się nawet na niektórych lekarzy, aby poprzeć swoje poglądy na to, że transfuzja krwi jest równoznaczna z jej spożywaniem:

"Nie ma znaczenia, czy krew zostaje wprowadzona do ciała przez żyły, czy przez usta. Również twierdzenie niektórych ludzi, że to nie jest to samo, jest nieistotne. Faktem jest, że to odżywia, czyli utrzymuje ciało przy życiu. Zgadza się z tym oświadczenie zamieszczone w książce pt. "Hemorrhage and Transfusion" (Krwotoki i Transfuzja) pióra dra med. Georgea W. Crile’a, który przytacza list Denisa, francuskiego lekarza i pioniera w dziedzinie transfuzji krwi. Powiedziano w nim: „Transfuzja to nic innego, tylko doprowadzenie pożywienia krótszą drogą niż zwykle, to znaczy wprowadzenie do żył gotowej już krwi zamiast przyjmowania pożywienia, z którego dopiero po szeregu przekształceń powstaje krew." (Strażnica, nr 6 z 1962 roku, art.1, ak.18; wyd. ang. Sept. 15, 1961, p.558)

Ale rozwój współczesnej nauki i medycyny skutecznie obalił ten absurdalny pogląd. Fakt ten jest już obecnie uznawany przez WTS:

"W gruncie rzeczy chodzi bowiem o przeszczepienie tkanki, która w najlepszym razie tylko do pewnego stopnia odpowiada krwi biorcy" (Świadkowie Jehowy a kwestia krwi, s. 40)

"Kardiochirurg Denton Cooley zaznacza: ‘Transfuzja krwi jest przeszczepieniem tkanki’" (Przebudźcie się! z 8 grudnia 1990 roku, s.9)

"Gdy lekarze przeszczepiają serce, wątrobę lub inny narząd, układ odpornościowy biorcy potrafi rozpoznać taką obcą tkankę i ją odrzucić. A przecież transfuzja to też przeszczepienie tkanki." (Jak krew może uratować twoje życie?, s.8, kursywa w oryginale)

Jeżeli zatem WTS potwierdza, że 'transfuzja krwi jest przeszczepieniem tkanki', to warto poznać jego pogląd na przeszczepy:

"Czy zbór powinien przedsięwziąć jakieś działanie, gdy ochrzczony chrześcijanin da sobie przeszczepić organ ludzki, jak na przykład rogówkę oka lub nerkę?

Zabranie określonej tkanki lub kości jednemu człowiekowi i przeszczepienie jej drugiemu jest sprawą, którą każdy Świadek Jehowy musi rozstrzygnąć zgodnie z własnym sumieniem (...) Biblia nie wyklucza jednoznacznie transplantacji organów (...) Każda osoba, która by stanęła wobec konieczności powzięcia decyzji w tej kwestii, musi starannie i z modlitwą rozważyć argumenty, a potem zgodnie z głosem sumienia rozstrzygnąć, co powinna lub czego nie powinna uczynić przed Bogiem." (Strażnica nr 2 z 1982 roku, s. 24; wyd. ang.: 3/15/1980 p.31)

Cóż za niekonsekwencja! Niemniej zakaz krwi oparty na poglądach z lat 50-tych pozostał, a dzieci ŚJ mają umieć skutecznie go obronić przed wykwalifikowanymi specjalistami z kręgów medycznych. W szkicu przemówienia: "Pomoc w przestrzeganiu Bożego prawa co do krwi" powiedziano:

"Zachęć rodziny, aby na najbliższym studium rodzinnym przeanalizowały myśli zawarte w artykule ‘Postępujmy zgodnie z pouczeniami Jehowy’ ze Strażnicy z 15 czerwca 1991 roku, strona 13."

Co znajdujemy w tym materiale do studium? Po powołaniu się na wypowiedzi z Prawa Mojżeszowego, które zabraniało spożywania krwi, Strażnica wskazuje na związek pomiędzy "krwią Jezusa mającą wartość umożliwiającą odkupienie, a docenianiem tej wartości, która pomaga ŚJ stanowczo unikać niewłaściwego korzystania z krwi, nawet gdy lekarz w dobrej wierze twierdzi, że konieczna jest transfuzja". Następnie skupiono się na konieczności pouczania dzieci od najmłodszych lat, jak bronić się przed "niechcianą transfuzją", przy czym posłużono się kilkoma autentycznymi przeżyciami; pod koniec artykułu oznajmiono:

"Jeśli masz dzieci, czy jesteś pewien, iż zgadzają się z biblijnym poglądem na krew i potrafią to wyjaśnić? Czy naprawdę wierzą, że taka jest wola Boża? Czy są przekonane, że pogwałcenie Jego prawa byłoby czymś tak poważnym, iż mogłoby przekreślić ich nadzieję na życie wieczne? Mądrzy rodzice omawiają takie sprawy ze swymi dziećmi bez względu na to, czy są małe, czy już prawie dorosłe. Mogą wspólnie odgrywać scenki, w których każde dziecko odpowiada na pytania zadawane przez sędziego lub pracownika szpitala. Nie chodzi o to, by mechanicznie powtarzało wybrane odpowiedzi. Rzecz w tym, żeby wiedziało, w co ono wierzy i dlaczego. Oczywiście w razie przesłuchania przed sądem rodzice lub inne osoby mogą powiedzieć o zagrożeniach związanych z transfuzją i dostępnych metodach alternatywnych. Niemniej w rozmowie z naszymi dziećmi sędzia lub urzędnik przede wszystkim będzie chciał ustalić, czy rozumieją swe położenie i związane z nim możliwości wyboru oraz czy mają ukształtowane własne wartości i przekonania." (Strażnica z 15 czerwca 1991 roku, ss. 13-18)

I tu rodzi się pewien problem. Otóż dzieci ŚJ, które do roku 1991 „zgadzały się biblijnym poglądem na krew” oraz „naprawdę wierzyły, że taka jest wola Boża”, nawet jeśli „potrafiły to wyjaśnić”, to wyjaśniały tą wolę Bożą inaczej niż przyjdzie ją wyjaśniać dzieciom w roku 2003. Dlaczego? Ponieważ na przestrzeni tych 12 lat „wola Boża” dość istotnie się zmieniła za sprawą „coraz jaśniejszego światła” spływającego przez WTS.

Dzisiaj dzieci ŚJ nie muszą już tłumaczyć dlaczego nie przyjmują różnych surowic czy zastrzyków wyprodukowanych na bazie krwi (np. immunoglobuliny), dlaczego odrzucają albuminy, fibrynogen, czynniki krzepnięcia czy inne składniki osocza. Mało tego, nie muszą też wyjaśniać dlaczego nie przyjmują frakcji wyodrębnionej z każdego innego podstawowego składnika krwi. Są zwolnieni od tłumaczenia, dlaczego nie chcą poddać się zabiegom z wykorzystaniem cell-savera, płuco-serca, albo hemodializie lub hemodylucji. Obecna "wola Boża" już tego nie zabrania.

Dzieci ŚJ zmagające się z problemem krwi przed rokiem 1990 miały do czynienia z inną „wolą Bożą” i przyjmowały „za swoje” inne wytyczne wobec leczenia krwią, niż ich współcześni rówieśnicy. Ciekawe więc, po co ten odnośnik do cytowanej Strażnicy?

Kolejna sprawa: Czy dziecko ŚJ wyjaśni dlaczego wolno mu przyjąć do organizmu hemoglobinę, ale nie godzi się na przetoczenie krwinek czerwonych, które są niczym więcej jak błonką otaczającą pęcherzyk hemoglobiny?

Poprośmy dziecko ŚJ o wyjaśnienie panu sędziemu dlaczego zgodziłoby się na przeszczep szpiku kostnego, kiedy powszechnie wiadomo, że wiąże się to z jednoczesnym przetoczeniem sporej dawki płytek oraz krwinek czerwonych, których w innym wypadku by nie przyjęło?

"Czy chrześcijanin może się zgodzić na przeszczepienie szpiku kostnego, skoro ten szpik wytwarza krew?

Szpik stosowany przy przeszczepach pochodzi od żywych ludzi, a do tego może zawierać pewną ilość krwi. Dlatego chrześcijanin musi sam rozstrzygnąć, czy dla niego pobrany szpik kostny jest równoznaczny za zwykłym mięsem, czy też z tkanką niewykrwawioną. (...) Ponadto dr D. E. Thomas nadmienia w podręczniku ‘Harrison’s Principles of Internal Medicine’ (wydanie uzupełnione z roku 1981, strona 138), że ‘właściwie wszystkie transplantacje szpiku wymagają transfuzji płytek krwi’, a w wielu wypadkach podaje się też ‘zagęszczone krwinki czerwone’. Dlatego chrześcijanin powinien rozważyć, jakim dodatkowym kwestiom będzie musiał stawić czoło, jeśli się podda przeszczepieniu szpiku (Prz. 22:3).

Sprawa ta podlega zatem osobistej decyzji, ale wskazówki biblijne na temat krwi i szpiku powinny ją ułatwić." (Strażnica nr 15 z 1985 roku, s. 27)

A może dziecko ŚJ potrafiłoby stanowczo i wyraźnie wyjaśnić z jakich powodów godzi się na przeszczep nerki albo serca - organów nasyconych leukocytami - ale w razie nowotworu czy pewnych rodzajów zakażeń wirusowych nie przyjmie dawki wyizolowanych krwinek białych?

Dlaczego zatem pije mleko, tak nasączone leukocytami? Wypijając szklankę mleka ŚJ przyjmują do organizmu więcej leukocytów, aniżeli kiedykolwiek otrzymaliby ich poprzez transfuzję.

Jednak, co ciekawe, WTS dopuszcza możliwość przetoczenia krwinek białych, jeśli tylko nie nazywa się tego w sposób tak bezpośredni, ale na przykład "autografia komórek [macierzystych] krwi obwodowej" (http://www.ama-assn.org/sci-pubs/journals/archive/inte/vol_158/no_10/letter_3.htm ). Ale czy dzieci o tym wiedzą i potrafią wyjaśnić te rozbieżności?

Tego rodzaju pytań moglibyśmy mnożyć w nieskończoność.

Czy zatem dzieci ŚJ będą potrafiły udzielić "wyraźnego i stanowczego uzasadnienia, dlaczego z przyczyn religijnych zdecydowanie odmawiają przyjęcia krwi"?

A ilu dorosłych i ochrzczonych Świadków Jehowy potrafi to zrobić?

Czemu więc ma służyć ten koszmarny nakaz wydany członkom i ich dzieciom?

Teraz śmierć dzieci ŚJ nie będzie wynikiem "ewentualnego" wyboru ich rodziców. Tak żąda "niewolnik wierny i roztropny". Dla poparcia powagi stosowania się (lub nie) do zaleceń Ciała Kierowniczego w kwestii krwi, przypomnijmy jedną z wielu wypowiedzi utrzymanych w podobnym tonie:

"Osoby lekceważące prawo Boże co do krwi często źle na tym wychodzą – natychmiast lub nieco później. Niektórzy nawet umierają wskutek transfuzji. Wiadomo również, że ci, którym udaje się przeżyć, nie dostępują życia wiecznego, więc krew nie ratuje im życia na zawsze." (kursywa nasza) – Strażnica z 15 czerwca 1991 roku, s. 12.

Z jednej strony WTS nakazuje składanie przez Świadków Jehowy życia na ołtarzu swej irracjonalnej polityki wobec krwi, a z drugiej pociesza obietnicą bliskiego już Armagedonu, po którym nastąpi powszechne zmartwychwstanie i życie wieczne.

Natomiast w międzyczasie wyklucza i nakazuje unikać wszystkich, którzy ośmielają się mieć w tej sprawie odmienne zdanie. Za cenę ratowania niewinnych istnień wielu szczerych i miłujących Jehowę chrześcijan jest wyrzucanych ze zborów, a potem unikanych przez dotychczasowych przyjaciół i krewnych.