28 listopada 1998 roku

Prezes Konstytucyjnego Sądu Kolumbii stwierdza, że odmawianie transfuzji stanowi morderstwo pierwszego stopnia.

 

Prestiżowy kolumbijski program telewizyjny "SÉPTIMO DÍA" na kanale CARACOL - analizował problem polityki Świadków Jehowy wobec krwi. Prezentujemy najciekawsze fragmenty programu, zawierającego specyficzne komentarze jakie padały z ust uczestników.

 

 

      

Dziennikarka Luz Adriana Betancourth komentowała przypadki śmierci wśród 100,000 Świadków Jehowy w Kolumbii. Przypadkiem, jaki posłużył za punkt wyjścia jest sprawa nieletniego Alfonso Caceres Villamizara, który zmarł w mieście Bucaramanga.

Jego ojciec, który również pojawił się w programie (pokazano go w warsztacie stolarskim) obwinia Świadków o śmierć swojego syna, twierdząc że jego syn mógłby żyć do dziś (Alfonso zmarł w 1996) i mógłby żyć nadal przez jakieś 5 do 10 lat, gdyby Świadkowie nie byli tacy wścibscy. Wspomniano też o tym, że ten przypadek doprowadził do decyzji Sądu Konstytucyjnego, który orzekł, że „Państwo powinno czynić wszystko, co możliwe, łącznie z administracyjnym nakazem przeprowadzenia transfuzji krwi, aby ratować osoby niepełnoletnie”.

Dziennikarka Luz Adriana Betancourth postawiła pytanie: „Czy jest możliwe aby interpretacja (Biblii przez Świadków) była błędna?” Brat Vicente Pulido z lokalnego oddziału i koordynator Komitetów Łączności ze Szpitalami powiedział: „W Dziejach 15:28-29 nakazano, aby nikt nie spożywał krwi pod żadną postacią”. Potem zacytowano jego inne słowa: „Bez wątpienia wiele osób umarło z powodu niedostatecznej opieki lekarskiej...”

Następnie przedstawiono wywiad z dr Cornelio Salcedo, który uratował troje dzieci Świadków Jehowy i został ustanowiony głównym współpracownikiem Komitetów Łączności ze Szpitalami. Doktor stwierdził: „Krew nie ma swego odpowiednika i choć upadł mit, że nie można operować bez krwi, to nie istnieje metodologia leczenia, która zastąpiła by krew."

  Dalej wyemitowano nieco ujęć z prestiżowej kliniki „Fundación Valle de Lili”, usytuowanej w mieście Cali oraz wyjaśniono, że niemało Świadków Jehowy zmarło nie z powodu braku zaplecza technicznego czy medykamentów, lecz dlatego że nie przyjęli niezbędnej transfuzji krwi, zgodnie z tym, co powiedział dr Martín Wartemberg, dyrektor instytutu. Dodał również: „W ciągu ostatnich 4 miesięcy mieliśmy 2 pacjentów, którzy zmarli w konsekwencji nie wyrażenia zgody na pilną transfuzję krwi.”

W tym miejscu dziennikarze wyjaśnili, że wielu lekarzy wzbrania się leczenia Świadków Jehowy, gdyż obawiają się konsekwencji prawnych.

Przed przerwą na reklamy, pokazano dyrektora programu, Manuela Teodoro, który wyjaśniając stwierdził, że dla Świadków Jehowy „posłuszeństwo jest pierwszoplanowym przykazaniem które pojmują literalnie, gdyż jeśli spożyją krew, utracą nadzieję na zmartwychwstanie, a Bóg jest jedyną osobą, która decyduje kiedy mają umrzeć.”

Następny przedstawiony przypadek dotyczy małej dziewczynki, córki będącej Świadkiem Hermeliny Valencia, u której stwierdzono białaczkę. Dzięki interwencji Kuratora Społecznego miasta Cali działającego zgodnie z Prawem dla Nieletnich, półtora roku temu nakazano przeprowadzenie transfuzji krwi, mimo że matka utrzymywała, iż „ze względów religijnych nie zgadzam się na to”. Później siostra Valencia przyznała: „Dzięki Bogu moja mała dziewczynka ma się dobrze. Jestem zadowolona i szczęśliwa!”

W dalszej części dziennikarka stwierdziła, że „są pacjenci i przypadki, które nie mogą czekać i być uzależnione od przedłużających się decyzji sądu”. W tym momencie kamera pokazała różnych Świadków zgromadzonych w domu rodzinnym oraz siostrę Stella de Bermeo, Świadka Jehowy od 24 lat, która prowadziła rozmowę, mówiąc: „Wiele małych dzieci, całe mnóstwo, zmarło ponieważ nie podano im transfuzji krwi z powodu posłuszeństwa wobec Boga”.

 Następnie ukazano dziennikarkę spacerującą po parku i rozmyślającą nad następującą kwestią: „czy tak naprawdę jest to przypadek wolności religijnej czy nieusprawiedliwionej tolerancji dla przestępstwa. Gdybym była katoliczką, żydówką, muzułmanką czy należała do jakiejkolwiek innej religii, i odmówiłabym transfuzji dla mojego dziecka, zostałabym obwiniona o morderstwo”.

W dalszej części swoich rozważań powiedziała, że „lekarze i sędziowie wiedzą, iż dziecko może umrzeć i przyznają, że w Kolumbii nigdy zdarzył się przypadek wytoczenia procesu w tego rodzaju morderstwie”.

Następnie pokazano prezesa Sądy Konstytucyjnego Kolumbii, dr Vladimiro Naranjo który oświadczył: „To jest forma morderstwa, co więcej, morderstwa pierwszego stopnia”. Dziennikarka skomentowała, że to może otworzyć drzwi dla fanatycznych grup religijnych z pomysłami samobójczymi, ale prezes Sądu Konstytucyjnego podsumował: „Religijna wolność nie jest absolutna, lecz podlega ograniczeniom. Religia, która rości sobie prawo do decydowania o życiu innych osób nie powinna być legalnie uznawana.”

Po tym ukazano przerażające sceny i obrazy z tego, co wydarzyło się „w Gujanie pod rządami wielebnego Jima Jonesa, któremu udało się przekonać ponad 950 osób, że najlepszym sposobem na zadowolenie Boga jest pozbawienie się życia.”

Dziennikarka podsumowała: „Chociaż Świadkowie Jehowy nie są tak radykalni jak tamci (naśladowcy Jima Jonesa), to ich wierzenia religijne doprowadziły do zgonów zarówno dzieci, jak i dorosłych, i gdyby te osoby otrzymały transfuzję krwi, to zapewne byłyby wśród nas dając świadectwo życia.”

Na zakończenie programu Redaktorka podsumowała: „Chociaż Świadkowie Jehowy są uważani za jedną ze skrajnie radykalnych religii na świecie, to tego roku przed Europejską Komisją Praw Człowieka podpisali oświadczenie, że gwarantują, iż nie będą stosować jakiejkolwiek kontroli czy sankcji wobec członków, którzy wyrażą zgodę na transfuzję krwi dla siebie lub swoich dzieci. Jednakże tu w Kolumbii potwierdzono, że z tego powodu nadal się wyklucza”.

 

Komentarz od członków AJWRB w Ameryce Łacińskiej:

Przede wszystkim pragnęlibyśmy wyrazić nasze uznanie dla kanału telewizji kolumbijskiej CARACOL, programowi „SÉPTIMO DÍA” oraz dyrektorowi Manuelowi Teodoro i jego zespołowi, a także dziennikarce Luz Angeli Betancourth za niezwykłą odwagę w rzuceniu światła na koszmary jakie niesie z sobą ta niespójna doktryna.

Chcielibyśmy również wyrazić nasze uznanie naszym kolumbijskim braciom za to, że pomogli dziennikarzom wiadomości w podjęciu się tego bolesnego tematu oraz tym, którzy wysłali nam przetłumaczony transkrypt z programu.

Skupienie uwagi na tym temacie wywołało w Kolumbii potężne zamieszanie i doprowadziło do ciekawych postaci postrzegania tej kwestii. Pragniemy podkreślić wartość kogoś takiego, jak dr Naranjo, prezesa Sądu Konstytucyjnego Kolumbii, który stwierdził, że mamy tu do czynienia z „morderstwem pierwszego stopnia”. Powinno się to stać niezwykle potężnym przesłaniem nie tylko dla lokalnego oddziału w Kolumbii, ale także dla „pomysłodawców” tego rodzaju przestępstwa, którzy trzymają się od tych tragedii w komfortowej odległości w Brooklynie, a także dla różnych oddziałów na świecie. Jest to kwestia, która niesie z sobą poważne implikacje prawne, a która nie ma jeszcze precedensu prawnego i tego powodu stanowi wyraźne przesłanie do różnego rodzaju władz, zwłaszcza w Kolumbii, które opierając się na słowach prezesa Sądu Konstytucyjnego mogłyby rozpocząć wytaczanie procesów osobom, których dotyczy ta sprawa.

Z drugiej strony, ekspert zaprezentowany w programie postawił sprawę bardzo jasno: bywają takie okoliczności dla których alternatywy wobec krwi NIE ISTNIEJĄ. Chociaż taktyka Towarzystwa Strażnica polega na odwróceniu uwagi mediów od problemu i skupieniu uwagi na metodach alternatywnych (aspekt ten podkreślano podczas Międzynarodowych Seminariów I i II, skierowanych do Komitetów Łączności ze Szpitalami, w których wielu z nas brało udział). Towarzystwo poświęca swoje środki i wysiłki na te alternatywne metody, podczas gdy nie to jest rzeczywistym problemem.

Na końcu doznaliśmy niepisanego zadowolenia, kiedy przedstawiciel Towarzystwa, brat Pulido, a także siostra Bermeo, bez żenady mówili o wielu dzieciach, które zmarły z powodu tej doktryny, a podczas programu posłużono się trafnym porównaniem oraz zachęcono aby każdy telewidz przynajmniej zastanowił się nad horrorem jaki wydarzył się w Gujanie i nie zapominał o pięknie życia jakie podkreśliła dziennikarka Luz Adriana Betancourth mówiąc, że gdyby „otrzymały transfuzję krwi, to zapewne byłyby wśród nas dając świadectwo życia”. Nie mamy wątpliwości, że jest to rzecz, jakiej pragnie nasz kochający Stwórca.

Dziękujemy wam bracia i przyjaciele z Kolumbii, a także z innych krajów. Bez wątpienia jest to ważna kwestia, której trzeba poświęcać uwagę w serwisach informacyjnych, gdyż dzięki temu przedstawiciele Towarzystwa zostaną zmuszeni do jakiejś reakcji. Prosimy, abyście nie przestawali zwracać uwagę na to, co wydarzyło się w Bułgarii, i demaskowali to, jak Towarzystwo Strażnica nie zamierza dochowywać podpisanych tam zobowiązań. Pokażmy, że nie jesteśmy obojętni wobec wielu zgonów i przemawiajmy do tych, którzy są uciszani przez zabójczą doktrynę Towarzystwa.