Albumina:
Albuminy stanowią około 2,2% objętości
krwi. Jak widzimy, leukocyty – które są zabronione –
obejmują niecały 1% i wielu Świadków łamie sobie głowę, dlaczego
niektóre większe składniki krwi są dopuszczone, a inne, mniejsze, zabronione.
EPO, lek pobudzający wytwarzanie krwinek
czerwonych jest produkowany na bazie środka krwiopochodnego, jakim są
albuminy.
Albuminy
często stosuje się w leczeniu oparzeń. Typowe leczenie poparzenia
trzeciego stopnia (30-50% powierzchni ciała) wymaga 600 gram albumin.
Do wyprodukowania takiej dawki potrzeba około 45 litrów pełnej
krwi. Jak ktoś może nazywać to „niewielką frakcją”?
Jest
także wiadomo, że krew używana do wyodrębnienia z niej albumin nie
jest ‘wylewana’, lecz przechowywana, co jest
zabronione w wypadku transfuzji krwi, ale w związku z tym dozwolone.
Oto pewna interesująca uwaga, jaką wypowiedziała Strażnica:
„Chociaż
lekarze namawiają do stosowania niektórych frakcji krwi, zwłaszcza
albumin, to one także podlegają biblijnemu zakazowi” –
Awake! 09/08/1956, s.
20.
WTS
cichaczem wycofało się ze swego stanowiska wobec albumin w roku 1981,
doprowadzając tym u wielu Świadków Jehowy do wątpliwości, czy
dotychczasowy zakaz ich stosowania pochodził od Boga czy od ludzi.
Inne
produkty z krwi powszechnie używane przez większość Świadków
Jehowy to:
Immunoglobuliny:
Osoby wybierające się w podróż często
szczepią się przeciwko cholerze i Świadkowie
Jehowy to akceptują. Na jeden zastrzyk potrzeba 3 litry pełnej krwi.
I znowu – ta krew jest oddawana, przechowywana i poddawana obróbce
w celu wyprodukowania dozwolonych przez WTS preparatów krwiopochodnych.
Immunoglobulina
przeciw zapaleniu wątroby typu B:
Stosowana w leczeniu i zapobieganiu wirusowemu zapaleniu wątroby typu
B.
Immunoglobulina
przeciwtężcowa: (Zastrzyk Tężcowy).
Immunoglobulina
przeciw wściekliźnie: Stosowana
w leczeniu i zapobieganiu wściekliźnie.
Immunoglobulina
Rh0: Podawana matkom mającym
ujemne Rh aby zapobiec chorobom hemofilitycznym
u dzieci z kolejnych ciąż.
Antytrombina
III: Stosowana w leczeniu niedoborów
antytrombiny III.
Immunoglobulina
ludzka: Używane między innymi w
leczeniu i zapobieganiu wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i C.
Czynniki
krzepnięcia krwi (czynnik VIII i IX):
Skuteczne leczenie wymaga
preparatu zwanego czynnikiem VIII, który wspomaga krzepnięcie, a wyodrębniany
jest z ogromnej rzeki krwi wielu osób. WTS częstokroć argumentuje, że
są one drobnymi frakcjami krwi. Jednakże w rzeczywistości potrzeba
około 9000 kilogramów pełnej krwi, ażeby
wyprodukować jedną dawkę czynnika VIII o wadze 0,1 grama. Osoby
cierpiące na ostrą hemofilię wymagają zazwyczaj kilku lub kilkunastu
jednostek rocznie.
Towarzystwo
tego nie pomija:
„Każda
porcja czynnika VIII wyprodukowana jest z osocza, które pochodzi
od co najmniej 2500 krwiodawców” –
Strażnica nr 21 z 1985 roku, s. 27.
„Dr
Margaret Hilgartner
z New York Hospital - Cornell
Medical Center
powiedziała: „Człowiek chory na ciężką postać hemofilii może
co roku otrzymywać krew od 800 000 do 1 miliona różnych dawców””
- Przebudźcie się! z
8 marca 1989 roku, s. 11.
"...ryzykiem
związanym z przetaczaniem czynnika VIII krzepnięcia krwi, gdyż w celu
otrzymania pojedynczej dawki tego preparatu może zostać użyta krew aż
20 000 dawców."
- Przebudźcie się! z 8 czerwca 1994 roku, s.31
Każdego
roku potrzeba ponad
250,000 dawek krwi do wyprodukowania czynnika VIII i czynnika
IX, które są konsumowane przez społeczność Świadków Jehowy. Żeby
zaspokoić potrzeby chorych na hemofilię Świadków trzeba napełnić
ludzką krwią olbrzymie zbiorniki, gdzie krew jest przechowywana, a
następnie przetwarzana.
WTS
wyjaśniając, dlaczego dopuszcza stosowanie tych „drobnych
frakcji”, ignoruje te fakty, ale jednocześnie cynicznie posługuje
się nimi, gdy wykorzystuje AIDS jako propagandę przeciwko transfuzji
krwi. Nie można oczywiście nie doceniać tego, że zakaz transfuzji
chroni nas przed AIDS. Ale jak widzimy,
czynnik VIII jest dozwolony, a zatem zakaz krwi nie daje żadnej
ochrony chorym na hemofilię. Zostanie to wykazane w poniższym punkcie.
Dezorientujące
jest to, że WTS zezwala aby wszystkie powyższe
składniki mogły być przetaczane lub wstrzykiwane będącemu Świadkiem
pacjentowi, ale gdybyś zechciał przyjąć wszystkie z nich naraz i
dodając wodę zmieszał ze sobą (osocze
lub FFP) – jest to zabronione. Można by powiedzieć, iż jest
to dokładnie tak, kiedy doktor mówi pacjentowi, że nie wolno mu jeść
kanapek z żytniego chleba z szynką i żółtym serem. Niemniej można
mu rozdzielić kanapkę i zjeść wszystkie jej składniki osobno.
Krioprecypitadowane
AHF: Część osocza, która jest
wzbogacona wybranymi czynnikami krzepnięcia krwi, mianowicie czynnikiem
VIII, fibrynogenem, czynnikiem von Willebranda
i czynnikiem XIII. Krioprecypitadowane AHF
jest wyodrębniane z osocza przez zamrożenie, a następnie wolne rozmrażanie
plazmy. Stosuje się je do zapobiegania
lub opanowania krwawienia u osób z hemofilią i chorobą
von Willebranda, które są powszechnymi,
zazwyczaj dziedzicznymi zaburzeniami krzepliwości. Jego stosowanie w
tych przypadkach może być czasami ograniczone, gdy wiruso-obojętne
koncentraty zawierające czynniki VIII i von Willebranda
są niedostępne i konieczne jest zastosowanie składników plazmy.
Dopuszczane
rodzaje autologicznej transfuzji krwi:
Cell
saver:
Technika ta pozwala chirurgom na odessanie w
czasie operacji krwi z ciała pacjenta, przepuszczenie jej przez system
filtrujący i przetoczenia jej na powrót pacjentowi. Jest to forma autologicznej
transfuzji krwi i mimo, że niektórzy starsi Świadkowie Jehowy uznają
ją za coś niewłaściwego, większość tak nie uważa. To przykre, że
pewna liczba pacjentów będących Świadkami Jehowy odrzuca tę ratującą
życie metodę leczenia po prostu dlatego, iż
są przekonani, że WTS jej nie aprobuje. Zostało to przejrzyście
zobrazowane ostatnio w nadawanym w USA serialu telewizyjnym Trauma: Life
in the E. R.
oraz w osobliwej historii kobiety będącej ŚJ z San Antonio.
Użycie
aparatu płuco-serce: Jak pamiętamy, w
pewnym artykule w Strażnicy Towarzystwo bez ogródek zakazało
przedoperacyjnego magazynowania
krwi w celu autologicznej
transfuzji, ale dopuszcza inną technikę:
„Nieco
inna metoda polega na odprowadzeniu krążącej krwi pacjenta do
aparatury umożliwiającej hemodializę (tak zwanej sztucznej nerki)
albo do płuco-serca. Krew opuszcza wtedy łożysko naczyniowe przez
rurkę, którą dociera do sztucznego narządu, gdzie jest pompowana i
filtrowana (lub nasycana tlenem), po czym płynie z powrotem do
organizmu. Niektórzy chrześcijanie wyrażają na to zgodę pod
warunkiem, że przed uruchomieniem aparatury nie napełnia się jej krwią
przechowywaną poza ustrojem. Uznali zamknięty system przewodów za
przedłużenie krwiobiegu, pozwalające na przepływ krwi przez sztuczny
organ. Uważają, że krew krążąca w takim układzie zamkniętym w
dalszym ciągu jest składnikiem ich organizmu, toteż nie trzeba jej
‘wylewać’” – Strażnica
z 15 sierpnia 1989 roku, s. 30.
Hemodylucja:
Podczas operacji lekarze używają
ssaka do krwi z automatycznym wirnikiem zapobiegającym krzepnięciu, i
krew gromadzona jest w przeznaczonych na to pojemnikach. Jest
więc upuszczana dzięki sile ciężkości do umieszczonych poniżej
pojemniczków na krew i zbierana aż do napełnienia. Gdy pojemniki na
krew się wypełnią, podwiesza się je u szczytu urządzenia i krew
jest zwrotnie przetaczana. Chociaż trudno jest dopatrzyć się tego, że
krew nadal pozostaje częścią układu krwionośnego, bracia akceptują
tę technikę tylko na podstawie tego, iż powiedziano im, że
Towarzystwo zezwala na jej stosowanie oraz że nie narusza ona żadnych
zasad biblijnych.
W
sposób oczywisty widać, że Towarzystwo zgubiło się w labiryncie
legalizmu i drobiazgów. Ukazaliśmy powyżej, że
zakaz WTS wymierzony przeciwko przechowywaniu krwi jest zupełnie niespójny.
Wielu Świadków bez wątpienia dostrzega, że logika dopuszczająca
zastosowania aparatu płuco-serce dopuszcza również przechowywanie
swojej własnej krwi jeśli
jest to zgodne z naszym osobistym przekonaniem.
A jednak jedyny argument przeciwko temu pochodzi z nakazu Prawa Mojżeszowego,
który wymagał aby krew zabitego
zwierzęcia została wylana (Pwt
12:24). Przestrzegając tego nakazu dana osoba poświadczała, że
uznaje, iż życie zwierzęcia pochodziło od Boga. Rzecz jasna, że
takiego znaczenia nie da się przypisać autologicznej
transfuzji krwi, ponieważ nikt nie
umiera. Krew jest wtłaczana z
powrotem osobie, której ją pobrano.
References:
1-
Ludzka krew składa się w 55% z osocza i w 45% z innych złożonych
składników (From chart) 1994 Elaine N Marieb R.N. Ph.D. Essentials of
Human Anatomy and Physiology - 4th edition p. 291
"Osocze,
które jest w niemal 90% wodą, stanowi płynną część krwi."
Ibid p. 290
"Solutes
make up about 10% of the plasma volume of which 7% are proteins."
1990 Ennio C Rossi, Toby L. Simon, Gerald S. Moss - Principles of
Transfusion Medicine p. 307
"The
Concentration of Albumin is about 40mg/ml, an amount that represents
about 60% of the total plasma protein." Ibid p. 308
Comment:
Since 55% of the total blood volume is plasma and 7% of that plasma is
protein and 60% of that protein is albumin, then figuring the percentage
that albumin comprises of the total blood volume is accomplished by the
following computation: .6 X 7 X .55 equals 2.31 percent.
See
the following WTS references for a historical verification of changes in
policy:
Albumin:
Awake! 09/08/1956 p. 20; WT 11/1/61 P. 669; Awake 6/22/82 P. 25; and WT
10/1/94 P.31; WT 6/1/90 P. 31
Vaccines/Serums:
Golden Age, 5/1/29, p. 502, #40; WT 12/15/52 P. 764; Awake! 01/08/1954
p. 24; WT 9/15/1958 p. 575; WT 6/1/74 P. 351-352
Ilustracja
pochodzi z Przebudźcie się! 10/22/90, s. 4.
