Strażnica dopuściła się krzywoprzysięstwa?

Fałszywe oświadczenia złożone przed Europejską Komisją Praw Człowieka

 

W roku 1997 AJWRB dowiedziało się, że Towarzystwo Strażnica dopuściło się krzywoprzysięstwa przed Europejską Komisją Praw Człowieka. Jest to komisja, która działa pod nadzorem Trybunału Międzynarodowego, i wobec której Towarzystwo Strażnica przedłożyło wyraźnie fałszywe i zwodnicze oświadczenie, mające związek z odwołaniem się od odmowy prawnego uznania przez rząd Bułgarii.

Czytając oświadczenie prasowe wydane przez tą Komisję, każdy, kto jest związany z organizacją Strażnicy bez trudu dostrzeże, że przedstawiciele Strażnicy zawarli w nim niezwykle oszukańcze i dalekie od rzeczywistości stwierdzenia dotyczące Świadków Jehowy i doktryny o krwi. Oto jeden z kluczowych paragrafów odnoszących się do dzieci i kwestii krwi:

W odniesieniu do zarzutów dotyczących dzieci, wnioskodawca [Towarzystwo Strażnica] oświadcza, że dzieci nie są członkami stowarzyszenia, ale jedynie współuczestniczą razem ze swoimi rodzicami w religijnej działalności społeczności. Co do odmowy transfuzji krwi, wnioskodawca oświadcza, że nie istnieją żadne religijne sankcje dla Świadków Jehowy, którzy podejmują decyzje o wyrażeniu zgodzie na transfuzje krwi, biorąc przy tym pod uwagę fakt, że chociaż religijne zasady wiary Świadków Jehowy sprzeciwiają się transfuzji krwi, nie mogą stanowić zagrożenia dla „zdrowia publicznego”. (podkreślenie nasze)

Nie ma nic niezwykłego w tym, że dzieci bywają chrzczone i poprzez to stają się członkami stowarzyszenia jeszcze zanim ukończą dziesięć lat, chociaż większość dzieci Świadków Jehowy czyni to w wieku nastoletnim, przez co oficjalnie zostają członkami zboru i podlegają jego procedurom sądowniczym.

Jeśli chodzi o Świadka, który godzi się na przyjęcie jednego z zakazanych środków krwiopochodnych lub transfuzję krwi pełnej stanowisko Strażnicy jest zupełnie jasne od czterdziestu lat:

„(...) przyjmujący transfuzję krwi musi być wytępiony spośród ludu Bożego przez wyłączenie, czyli wykluczenie ze społeczności. (...) Gdyby w przyszłości nadal upierał się przy tym, żeby przyjmować transfuzję krwi lub oddawać krew na rzecz przeprowadzenia tego lekarskiego zabiegu na innych, to daje tym dowód, że w rzeczywistości nie okazał skruchy, ale że się świadomie przeciwstawił wymaganiom Bożym. Jako buntowniczy przeciwnik i przykład niewierności dla innych członków zboru chrześcijańskiego musi zostać z niego wytępiony przez wykluczenie ze społeczności.” (Strażnica nr 17 z 1961 roku, s.14; podkreślenie nasze).

Każdego, kto pragnie zapoznać się z tymi informacjami, zachęcamy do odwiedzenia strony internetowej Komisji pod następującym adresem – http://hudoc.echr.coe.int/Hudoc1doc/hedec/sift/3641.txt. Przewijając stronę do niemal samego dołu możesz sam zweryfikować poprawność tych wiadomości.

W naszych aktach posiadamy bezpośrednią kopię tego oświadczenia na wypadek, gdyby w przyszłości nie była już dostępna w Internecie. Możesz obejrzeć zeskanowane dokumenty dostępne na naszej stronie.

Czy jest możliwe, aby Europejska Komisja Praw Człowieka sfabrykowała to wszystko, jak sugerują niektórzy Świadkowie? Takie tłumaczenie wydaje się wielce nieprawdopodobne, gdyż z pewnością Towarzystwo Strażnica przedłożyłoby oryginalne oświadczenie, żeby się wybielić. Natomiast przedstawiciele Strażnicy próbują od tamtej pory wytłumaczyć się ze swojej wpadki argumentem, że wobec Świadków Jehowy, którzy zgodzili się na przyjęcie transfuzji krwi nie stosuje się „automatycznych” sankcji. To tak samo, jakby mówić, że nie ma żadnych sankcji dla mordercy, gdyż sankcja nie jest „automatyczna”, i jest to po prostu kolejne oszukańcze działanie ze strony obecnie przewodzących osób w WTS i ich rzeczników.

Poczynione w wielu krajach przez AJWRB intensywne naciski i publiczne nagłośnienie sprawy, doprowadziło do kolejnego ruchu taktycznego ze strony WTS. Wiosną 2000 roku Towarzystwo Strażnica potajemnie zaleciło starszym odstąpić od wykluczania członków zboru, którzy wyrazili zgodę na transfuzję krwi. Zamiast tego powzięto rozstrzygnięcie, żeby po prostu ogłaszać, iż dana osoba „odłączyła się” sama. Będzie ona dalej tak samo unikana przez drugich jak w poprzednim przypadku, ale teraz pozbawiono członków nawet możliwości wypowiedzenia się na przesłuchaniu przed komitetem sądowniczym. Do dnia dzisiejszego (październik 2002) zmiana ta nadal pozostaje nieznana ogółowi, oprócz starszych Świadków Jehowy, i jest następnym dowodem na to, iż przywódcy Strażnicy haniebnie usiłują oszukać zarówno opinię publiczną, jak i samych Świadków Jehowy.

Prosimy Towarzystwo Strażnica o udzielenie odpowiedzi na te poważne zarzuty poprzez skontaktowanie się z nami. Z przyjemnością umieścilibyśmy na tej stronie ich oficjalną odpowiedź i kopię oryginalnego oświadczenia, aby każdy mógł je zobaczyć, i w ten sposób zapewne uwolniliby się od niesłusznych oskarżeń. My i tysiące zainteresowanych obserwatorów niecierpliwie czekamy ich odpowiedzi.

Jak szczerzy Świadkowie Jehowy mogą pogodzić takie postępowanie ze strony tych, którzy przewodzą w Towarzystwie Strażnica z chrześcijańskimi zasadami? Czy tego rodzaju działania dowodzą, że ci którzy przewodzą są „wierni i roztropni”? Jak to się ma do następujących wersetów biblijnych wypowiadającymi się na ten temat:

Wy jesteście z waszego ojca, Diabła, i chcecie spełniać pragnienia waszego ojca. Ten był zabójcą, gdy rozpoczął, i nie stał mocno w prawdzie, ponieważ prawdy w nim nie ma. Kiedy mówi kłamstwo, mówi zgodnie z własnym usposobieniem, gdyż jest kłamcą i ojcem kłamstwa (Jana 8:44)

(...) się nie przechwalajcie i nie kłamcie przeciwko prawdzie (Jakuba 3:14,15)

Nie okłamujcie się nawzajem (Kolosan 3:9)

(...) żadne kłamstwo nie wywodzi się z prawdy (1 Jana 2:21)

Ale w żaden sposób nie wejdzie do niego nic, co nie jest święte, ani nikt, kto trwa w obrzydliwości i kłamstwie, tylko ci, którzy są zapisani w Barankowym zwoju życia (Objawienie 21:27) (podkreślenie nasze)

Członkowie AJWRB są zażenowani zachowaniem się przedstawicieli Strażnicy w tej kwestii. Odpowiedzialni za to oszustwo powinni zostać z tego rozliczeni. Niestety, kiedy w Towarzystwie Strażnica dochodzi do złych posunięć i nadużyć, to osoby piastujące najwyższe stanowiska w Organizacji zazwyczaj są nie do ruszenia i pozostają bezkarne.